Ο Eddie δεν ήταν μόνο διευθυντής ομάδας, αλλά και ένας ανεπανάληπτος αφηγητής. Εντόπιζε ταλέντα - χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ο Michael Schumacher - και έβρισκε πάντα χρόνο για ένα αστείο με τους μηχανικούς του. Η ομάδα του λειτουργούσε σαν μία περιοδεύουσα ροκ μπάντα: χαοτική αλλά μεστωμένη με πάθος. Ακόμα και σήμερα, η κληρονομιά του επιβιώνει στην Aston Martin.
Η Φόρμουλα 1 βρίσκεται σε χρυσή εποχή, με νέους οπαδούς σε εκατομμύρια. Ωστόσο, η κάλυψη της εικόνας που επιβάλλουν τα μεγάλα συμφέροντα στερεί την ειλικρίνειά της. Ο Eddie πάντα έλεγε την αλήθεια, ανεξάρτητα από τις συνέπειες. Δεν δίσταζε να απαιτήσει συγγνώμη όταν χρειαζόταν, αποδεικνύοντας ένα ισχυρό ηθικό πυρήνα.
Παρά τις δήθεν ασυνέπειες, η αυθεντικότητα του Eddie τον έκανε αγαπητό. Υπέδειξε ότι η F1 δεν είναι μόνο δεδομένα και στρατηγικές, αλλά και πάθος, ρίσκο, θρίαμβος και αποτυχία. Οι οικογενειακές χριστουγεννιάτικες ευχές του δείχνουν τη ζεστασιά του, με τον ίδιο στο παρασκήνιο να αφήνει τους υπόλοιπους να λάμψουν.
Η Φόρμουλα 1 μεγαλώνει και γίνεται πιο εντυπωσιακή, αλλά με την απώλεια προσώπων σαν τον Eddie Jordan, χάνει κομμάτια από την τρελή και πρωτοποριακή της πνοή. Χρειαζόμαστε τέτοιες προσωπικότητες όσο ποτέ άλλοτε.
Η ειλικρινής φωνή του Eddie Jordan παραμένει ανεκτίμητη για τη Φόρμουλα 1, καθώς η αυθεντικότητα και το πάθος του ξεχώρισαν σε ένα άκρως ελεγχόμενο περιβάλλον. Η απουσία του αποτελεί σημαντική απώλεια για το άθλημα.